اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

آنها که به وقت یاری رهبرشان در خواب (قبلا کارو اشتغال نداشتیم حالا امنیت هم دیگه نداریم در عوضش کنسرت داریم..رقص داریم ..راستی چهارشنبه های سفیدتونم مبارک)

اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

قدر کسیع که تو ناراحتیا پیشتون بود و قدر کسیع کع درکتون میکنع و بدونین قدر کسیع کع قلبشو شکستین ولی حتی اخمم قدر کسیع کع باعث گریش شدین ولی هیچوقت قدر کسیع کع باعث شد لبخند بزنید و بخندین و قدر کسیع کع اونو فروختین ولی اعتراض نکرد قدر کسیع کع پروفایل سیاه گذاشت کاری قدر کسیع کع جز شما کسی و ندارع بد...

اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

اگه به یــــــه نفر قول دادے باهــــــاش بمونے ...دیگه حق ندارے چراغ امیــــــد دلشو خــــــاموش کنے ...رو حرفــــــت باش و عاشقش بــــــاش...مطمــــــئن باش دنیــــــاشو به پات میــــــریزه...

وقتی با عصبانیت داد میزد میگفت من دیوونه نیستم مطمئن شدم که دیوونست:||

من به طرز وحشتـناکی از مـرگ نمی ترسیدم , حتی از آن استقـبال هم میکـردم. زیرا هرگز زندگی نکرده بودم. پیوسته در حـال کوشش برای اندیشیـدن به چیزهایی بودم که غیر قابلِ گُـفتن بود. چیز هایـی که تنها مـن در مَغزِ اُستخوانم احساسشان میکنم. چیـزهایی که هرگز کسـی آنـها

یــِ روزری تو ام گریه میکنی تو ام تاوان همشونو پس میدی تو ام دنیات سیاه میشهاونروز میخندم اونروز من شادمازت متنفرم آشغآل عوضی...............

سحرِ نوزدهم بود ، علی راهی شد...میرَوَد سوی قراری که به فردا مانده...وقتِ رفتن ز درِ خانه به خود میگوید...روی “در” ، چند نخ از چادرِ زهرا مانده...زینبش گفت: پس از حادثه ی ”سیلی” و ”در”…نه در این خانه “حسن” مانده ، نه “بابا” مانده…شب ضربت خوردن حضرت علی (ع) تسلیت باد